Chloe’s Inbox – We are in charge of our own lives

August 19, 2019

• 

  Dear Ms. Chloe,

  I am working here as waitress in Saudi. Then nakilala ko itong guy, he’s a Saudi. Six (6) months pa lang kaming magkakilala at three (3)  months siyang nanligaw. Then sinagot ko na siya. We’re one (1) month pa lang until today. Pero dumating na kami sa point na hulog na hulog na kami sa isa’t-isa at ayaw na naming pakawalan ang bawat isa na parang kilang-kilala na namin lahat. Then the problem arose. Dahil Muslim siya at Christian ako, maraming kailangang gawin at i-sacrifice. Gusto niyang magsettle down. Pakasalan ako in other words. But the problem is ayaw ng mother niya sa’kin. Hindi boto na makapangasawa siya ng hindi niya kapareho, hindi Saudi, dahil strict sila sa culture na dapat Saudi ang mapangasawa at mapakasalan. We are all planning it up, the business, house, vacation back to my country, everything. It felt like everything shattered nang hindi ako gustong makilala ng mom niya. Mahirap din sa part ko kasi hindi good in English ang mom niya, hndi nakakapagsalita. Ako naman, basic Arabic lang ang alam ko. My question is dapat po bang ilaban ko pa at huwag akong gumive-up sa mga differences namin lalo pa at Saudi siya at Pinay ako?

  Miss D

  Hi Miss D,

  Where do you plan to settle incase makasal kayo? There or here in the Philippines?

  You know, I asked if you’re a “Christian” kasi if you are, then you should know ano ang sinasabi ng biblia tungkol sa ganito, if you are reading your Bible.

  If you will ask my opinion, I will say medyo mahirap ang papasukin mo—kultura, paniniwala, ‘wag na lang relihiyon, at kinasanayan. ‘Yan ang mga balakid mo.

  Suppose you get married and you have kids, saang simbahan mo sila dadalhin? Anong paniniwala ang ituturo mo sa kanila? Well sabagay, sabi mo magpapaconvert ka, sapat ba ‘yun para magustuhan ka ng nanay niya? Baka nagawa mo ang lahat, hindi ka pa rin tanggap.

  Mahirap na usapin ang relihiyon at paniniwala. Pero kung tingin mo sapat ang pag-ibig niyo…go ahead but be ready for anything.

  Mahirap lang kasi, our emotions, our feelings are fleeting. What you feel now, you may not feel any more in the coming years.

  I would say we only have one soul…think about that.

  

• COMMENTS